دل هوس سبزه و صحرا ندارد
میل به گل گشت و تماشا ندارد
دل سر همراهی با ما ندارد
خون شود این دل که شکیبا ندارد
جانم ای دل غافل وصل تو مشکل نقش تو باطل
خون شوی ای دل
دلی دیوانه داری ز خود بیگانه داری ز کس پروا نداری
چه فتنه ها که از گردش آسمان ندیدی
به غیر آه صد همره کاروان ندیدی
از عاشقی بجز دیده خون فشان ندیدی
به پای گل بجز زحمت باغبان ندیدی
به کوی یار جز ناله عاشقان ندیدی
عارف قزوینی
برافكنده جانم
كمند بلند نگاهي
الهي
شب بي نصيبي
در اوج غريبي
مگر در تو گيرم
پناهي
الهي
به سويت نگاه دل من
دل شب پناه دل من
ستاره
گواه دل من
كه اين اشك و آه دل من
بود پيش رويت
به عذر گناهي
الهي
تقدیم به مهدی عزیزم
آن چه در گذشـته کردم،چـون به یادم آید نالـه هـا ز حسـرت،تا گردون،از نهـادم آید
هـر چـه بـا صفــاتر بودم،جـز جفـا ندیـدم کی شود که روزی یا شامی،بر مرادم آید
در بهـار عشـق و مسـتی من شد فسـانه رنـج هسـتی من
دگر خـزان گشته بهـارم،کجا بـرم این دل زارم
چـه می شود آخـر کـارم،همـدمی ندارم هر جا دامی بر سر راهم،زین همه صیادم
من چون مرغی،در پی دانه،در دام افتادم
آن شب که بی خبر بودم،کسی نشد چراغ راهم
اکنون که دیده بگشودم،دگر فتاده ام به چاهم
خواننده:استاد داریوش رفیعی آهنـگ سـاز:مجـیـد وفـادار
آهنـگ:دستگاه شور (پرده دشتی)
برگرفته از سایت آوای گلپا
از اینجا دانلود کنید.
ای ساقی آرامم کن دیوانه ام رامم کن من خسـتـه ایامم سـاقی تو آرامـم کن
گمگشته ای در خویشم ساقی تو پیدایم کن
با سـاغر شیـدایی سرمسـت و شیدایم کن
در سـیـنـه پـنـهـان کردم فریـاد آوازم را محض خدا روزگار مشکن دگر سازم را
***
من مرغ خوش آواز این شهرم می دانم می دانی
کز رنج این خاموشی می گریم در خلـوت پنهانی
از جان ما چه خواهی ای دست بیرحم زمونه
تا کی به تیر ناحق می گیری قلـب ما نشونه
***
در سـیـنـه پـنـهـان کردم فریـاد آوازم را محض خدا روزگار مشکن دگر سازم را
ای ساقی آرامم کن دیوانه ام رامم کن من خسـتـه ایامم سـاقی تو آرامـم کن
گمگشته ای در خویشم ساقی تو پیدایم کن
با ساغر شیدایی سرمست و شیدایم کن
سرمست و شیدایم کن
خواننده : اسـتاد اکبر گلپـایگانی آهنگساز:استاد همایون خرم
تـرانه
سـرا:معینی کرمانشاهی تنظیم آهنـگ:مجید اخشابیبرگرفته از سایت http://www.avayegolpa.blogfa.com
می گریزم،می گریزم
اشک حسرت از چه ریزم؟
برو برو که از دامت جستم
گشوده پر از بامت جستم
یاد از تو دگر نکنم،نکنم
سوی تو نظر نکنم ،نکنم
تو را رها کردم با دگران
گذشتم از تو چون رهگذران
رفتم تا از تو دگر بیگانه شوم
بهر شمع دگر پروانه شوم
مهری دیگر با تو ندارم
در کوی تو پا نگذارم
بگذر از من..
که از تو گذشتم از دل تا کی ناله برآرم؟
نازک طبعی چو برگ گل بودم
به دستت افتادم پرپر گشتم
اشکی بودم درون بحر غم
چو قطره باران گوهر گشتم
به حال خود بگذارم
به دست غم مسپارم
که بی تو تنها بروم برو، برو تا بروم
رحیم معینی کرمانشاهی