متینوس

تقدیم به مهدی عزیزم

آن چه در گذشـته کردم،چـون به یادم آید نالـه هـا ز حسـرت،تا گردون،از نهـادم آید

هـر چـه بـا صفــاتر بودم،جـز جفـا ندیـدم کی شود که روزی یا شامی،بر مرادم آید

در بهـار عشـق و مسـتی من شد فسـانه رنـج هسـتی من

دگر خـزان گشته بهـارم،کجا بـرم این دل زارم

چـه می شود آخـر کـارم،همـدمی ندارم هر جا دامی بر سر راهم،زین همه صیادم

من چون مرغی،در پی دانه،در دام افتادم

آن شب که بی خبر بودم،کسی نشد چراغ راهم

اکنون که دیده بگشودم،دگر فتاده ام به چاهم