با این گرمی جان

                                                     در ره  مانده حیران

                                              این غم خود       به کجا ببرم

                                                      با این جان لرزان

                                                      با این پای لغزان

                                                    ره به کجا  ز بلا ببرم

                                              می سوزم گرچه با بی پروایی

                                              می لرزم بر خود از این تنهایی

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش...