بگذار كه بر شاخه ي اين صبح دلاويز

بنشينم و از عشق سرودي بسرايم

آنگاه به صد شوق

          چو مرغان سبك بال

پر گيرم از اين بام و به سوي تو بيايم

خورشيد از آن دور

از آن قله ي پر برف

آغوش كند باز

                همه مهر

                          همه ناز

سيمرغ طلايي پر و باليست كه چون من

از لانه برون آمده دارد سر پرواز

پرواز به آنجا كه نشاط ست و اميد است

پرواز به آنجا كه سرودست و سرورست

آنجا كه سر و پاي تو

                  در روشني صبح

روياي شرابي ست كه در جام بلور است