من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو 

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو   


سخن رنج مگو ، جز سخن گنج مگو                                  

ور ازین بی خبری رنج مبر ، هیچ مگو                                 


دوش دیوانه شدم ، عشق مرا دید و بگفت :                           

آمدم ، نعره مزن ، جامه مدر ، هیچ مگو                               


گفتم ای عشق ! من از چیز دگر می ترسم                            

گفت : آن چیز دگر نیست دگر ، هیچ مگو                             


من به گوش تو سخنهای نهان خواهم گفت                           

سر بجنبان که بلی ، جز که به سر هیچ مگو                          


گفتم : این روی فرشته ست عجب یا بشر است؟                      

گفت: این غیر فرشته ست و بشر ، هیچ مگو                         


گفتم : این چیست ؟ بگو ، زیر و زبر خواهم شد                        

گفت: می باش چنین زیر و زبر ، هیچ مگو                            


ای نشسته تو درین خانه ی پر نقش و خیال                            

خیز ازین خانه برو ، رخت ببر ، هیچ مگو 

                                                                         مولانا  

 

برگرفته از http://pesarak66.blogfa.com/post-12.aspx